မေန႔ကေပါ႕..ကြ်န္ေတာ္တေယာက္အလုပ္သမားေတြထမင္းစားနားခ်ိန္.ဆိုဒ္ေရွ႔ခဏရပ္ေနတုန္း..
"ဦးေလး.အကင္တခုဘယ္ေလာက္လည္း"လြယ္အိတ္ေလးလြယ္ထားတဲ႕ကေလးမေလးတဦးက..
ငါးရာတန္ေလးကိုင္ျပီးအကင္မ်ိဳးစံုေရာင္းတဲ႕တြန္းလွည္းေရွ႔မွာရပ္ျပီး..ကြ်န္ေတာ္ကိုလွမ္းေမးပါတယ္.."မသိဘူးကေလးရဲ႕..အကင္သည္လာလိမ္႕မယ္"လို႕ကြ်န္ေတာ္ကေျပာေနတုန္း..အကင္ေရာင္းတဲ႕သူေရာက္လာပါတယ္ကြ်န္ေတာ္က"အကိုေရ..အကင္၀ယ္ခ်င္လို႕တဲ႕" ေျပာျပီးခဏရပ္ၾကည္ေနပါတယ္..
ထိုကေလးမေလးက.အကင္သည္ကို"ဦးေလးငံုးဥကင္ကတေခ်ာင္းဘယ္ေလာက္လည္း"လို႕လွမ္းေမးေတာ႕အကင္သည္က"တေခ်ာင္း၂၀၀'ဆိုေတာ႕ထိုကေလးမေလးက..၂ေခ်ာင္းလို႕ေျပာ၀ယ္လိုက္ပါတယ္..ျပီးေတာ႕
"ဦးေလးရယ္ေမာင္ေလးကဗိုက္စာေနျပီ.ျမန္ျမန္ေလးလုပ္ေပးပါ..ျပီးရင္အခ်ဥ္ပါသတ္သတ္ အထုပ္နဲ႕ထည္႕ေပး ပါေနာ္"
လို႕ေျပာေနေတာ႕ကြ်န္ေတာ္လည္းစပ္စပ္စုစုနဲ႕"ဟဲ႕ကေလး ညည္းေမာင္ေလးက.ဘယ္အရြယ္လည္း" လို႕လွမ္းေမးေတာ႕
ကေလးမေလးက'၃လပါဦးေလး"'တဲ႕ "ဟ..ကေလးမ..ကေလးက၃လရွိေသးတာ..အခ်ဥ္ေတြနဲ႕မေကြ်းနဲ႕ေလ" ဆိုျပီး
ကြ်န္ေတာ္ကဆရာ၀င္လုပ္ပါေရာ..အဲ႕မွာကေလးမေလးက " ဟုတ္ဘူး..ဦးေလးရအခ်ဥ္ကသမီးထမင္းနဲ႕စားဖို႕..ေမာင္ေလးကိုငံုးဥဘဲေကြ်းမွာ"
လိုျပန္ေျဖပါတယ္.။
ကြ်န္ေတာ္ရင္ထဲေတာ္ေတာ္ေလးမေကာင္းျဖစ္သြားပါတယ္.."ကေလးမညည္းအသက္ကဘယ္ေလာက္လည္း.."
ကေလးမေလးက" ၁၂ နွစ္ " လို႕ျပန္ေျဖပါတယ္.." ဒါနဲ႕ညည္းမိဘေတြေရာ.." လို႕ထပ္ေမးပါတယ္..ကေလးမကစိတ္မရွည္တဲ႕ေလသံေလးနဲ႕
ေတာ္ေလးစပ္စုတယ္မ်ားထင္ေနလားမသိဘူး..ကြ်န္ေတာ္ကိုတခ်က္မ်က္ေစာင္းထိုးျပီး.." ေသကုန္ျပီ..အေဖကအရင္ေသတာ.အေမကဟိုတေလာေလးကေသတာ..ေမာင္းေလးဗိုက္စာေနလိမ္႔မယ္..ျပီးရင္သမီးလည္း.အမိႈက္လိုက္ေကာက္ရဦးမယ္" လို႕ေျပာျပီး..အကင္သည္လွမ္းေပးတဲ႕ငံုးထည္႕ထားတဲ႕အိတ္ေလးရယ္..အခ်ဥ္ရည္ထည္႕ထားတဲ႕အိတ္ေလးရယ္..လွမ္းယူျပီးအေျပးေလးထြက္သြားပါတယ္..ကြ်န္ေတာ္ရင္ထဲမွာေတာ႕နာနာက်င္က်င္နဲ႕ေ၀ဒနာတခုက်န္ေနခဲ႕သလိုပါဘဲ..ဒါကေတာ႕......ကိုယ္ဘာသာဘာမွန္းေတာင္မသိမိလိုက္ပါဘူး..
