-------------------------------
တစ္ခါက စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမွာ အေႂကြးမ်ားစြာတင္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းရွင္တစ္ေယာက္ဟာ မေျဖရွင္းႏိုင္ေတာ့တဲ့ လုပ္ငန္းအေၾကာင္းကို ေတြးရင္း ပန္းျခံထဲက ခံုတန္းလ်ား တစ္ခုမွာ ထိုင္ေနခဲ့တယ္။ ဒီအတိုင္းသာ ဆက္လက္အဆင္မေျပရင္ေတာ့ သူ႔ကုမၸဏီ ေဒဝါလီခံရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔လဲ စိတ္ပ်က္အားငယ္ေနမိျပန္တယ္။
ဒာဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ခန္႔ညားတဲ့အသြင္နဲ႔အဖိုးႀကီးတစ္ေယာက္က သူ႔ေဘးမွာဝင္ထိုင္ၿပီး စကားစလိုက္တယ္။
"ေမာင္ရင့္မ်က္ႏွာမွာ ျပသနာေတြရွိတယ္ဆိုတာ အတိုင္းသား ျမင္ေနရတယ္"
"ရွိတဲ့ျပသနာေတြကလဲ သိပ္ေသးပံုေတာ့မရဘူး"
အဖိုးအိုရဲ႕ တည္ၾကည္တဲ့ သဏၭာန္ကို ေလးစားတဲ့အတြက္ သူ႔ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ကို ရင္ဖြင့္မိတယ္။ သူ႔ၿငီးတြားမႈ ဆံုးတာနဲ႔ အဖိုးအိုက ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျပာလိုက္ပါတယ္။
"အင္း ေမာင္ရင့္ရဲ႕ အခက္အခဲေတြကို က်ဳပ္ ကူညီမယ္ေလ"
အဖိုးအိုဟာ သူ႔ရဲ႕နာမည္ကိုေမးကာ ခ်က္လက္မွတ္တစ္ခုမွာ ခ်ေရးလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔လက္ထဲကို ခ်က္စာရြက္ကို ထည့္ကာေျပာလိုက္တယ္။
"ခ်က္ထဲမွာ ေဒၚလာ ငါးသိန္းထည့္ေရးထားတယ္ ေမာင္ရင္"
"ေနာက္တစ္ႏွစ္ ဒီအခ်ိန္ ဒီေနရာမွာ ျပန္ေတြ႕ၾကတာေပါ့"လို႔ ေျပာၿပီးတာနဲ႔ ပန္းျခံလမ္းအတိုင္း လွည့္ထြက္သြားခဲ့တယ္။
ခ်က္စာရြက္ရဲ႕ လက္မွတ္ေရးထိုးတဲ့ေနရာကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ "ဂြ်န္၊ဒီ၊ ေရာ့ခ္ဖဲလား" လို႔ေရးထားတယ္။
"အိုး ကမာၻအခ်မ္းသာဆံုးသူေဌးစာရင္းဝင္ သူေဌးႀကီးေရာ့ခ္ဖဲလားပါလား" သူအံ့အားသင့္စြာ ေရရြတ္မိတယ္။
ၿပီးေတာ့ သူ႕စိုးရိမ္ပူပန္ေတြကို အခိုက္အတန္႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေမ့ထားလို႔ရၿပီဆိုတာ သူသေဘာေပါက္မိတယ္။ ဒီခ်က္လက္မွတ္ေလးကို ကိုင္ထားရင္း သူ႔လုပ္ငန္းေတြျပန္လည္ပတ္ႏိုင္ၿပီလို႔ ေတြးမိလိုက္တာနဲ႔ ႀကီးမားတဲ့ ခြန္အားတစ္ခုရလိုက္သလို ခံစားမိသြားတယ္။
ဒီခ်က္လက္မွတ္တစ္ေစာင္ရဲ႕ ခြန္အားနဲ႔ပဲ သူဟာ ေႂကြးရွင္ေတြနဲ႔ ယံုၾကည္ခ်က္ရွိရွိေတြ႕တယ္။ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြနဲ႔ အေကာင္းဆံုး ျပန္ေဆြးေႏြးတယ္။ ႐ုတ္တရက္ေျပာင္းလဲလာတဲ့ သူ႔ရဲ႕တက္ႂကြမွန္ကန္တဲ့အေျပာအဆို၊ လုပ္ရပ္ေတြေၾကာင့္ သူ႔လုပ္ငန္းမွာ ပိုၿပီးရင္ႏွီးျမႇဳပ္ႏွံလာၾကတယ္။
တစ္လအတြင္းမွာပဲ သူ႔လုပ္ငန္းဟာ အံ့မခန္းတိုးတက္လာၿပီး ေနာက္လအနည္းငယ္ၾကာတဲ့အခါမွာ တင္ေနတဲ့အေႂကြးေတြကို ဆပ္ႏိုင္တဲ့အျပင္ သူ႔ဘဏ္စာရင္းမွာပါ ေငြေတြေရာက္လို႔လာခဲ့ပါတယ္။
တစ္ႏွစ္ၾကာတဲ့အခါမွာ ေက်းဇူးရွင္ သူေဌးႀကီးနဲ႔ေတြ႕ခဲ့တဲ့ ပန္းျခံက ခံုတန္းေလးမွာ သူႀကိဳေစာင့္ေနခဲ့တယ္ ။ သူေရာက္ၿပီး ခဏအၾကာမွာ သူေဌးႀကီးေရာက္လာပါတယ္။
သူေဌးႀကီးကို ခ်က္လက္မွတ္ျပန္မေပးခင္မွာ သူဘယ္ေလာက္ေအာင္ျမင္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ဝမ္းသာအားရေျပာျပဖို႔ ျပင္လိုက္တဲ့အခိုက္မွာပဲ သူနာျပဳဆရာမတစ္ေယာက္က ေျပးလာၿပီး သူေဌးႀကီးကို ဆြဲေခၚကာ ေျပာလိုက္တယ္။
"ေတာ္ေသးတာေပါ့ အဖိုးရယ္ " သူနာျပဳဆရာမက ဆက္ေျပာတယ္။
"ရွင့္ကို အဖိုး ဘာအေႏွာက္အယွက္မွ မေပးရေသးဘူးလို႔ ကၽြန္မထင္ပါတယ္။ သူဟာအၿမဲတမ္း ေဂဟာကေနထြက္သြားၿပီးေတာ့ လူေတြကို သူဟာ သူေဌးႀကီး ေရာခ့္ဖဲလား လို႔ ေျပာေနေလ့ရွိတယ္" လို႔ေျပာၿပီး အဖိုးအိုကို ေခၚေဆာင္သြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။
လုပ္ငန္းရွင္ လူရြယ္ဟာ ေၾကာင္ၿပီးက်န္ခဲ့တယ္။
သူဟာ သူ႔ဆီမွာေဒၚလာငါးသိန္းရွိတယ္ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး အားတက္သေရာ ႀကိဳးစားကာ ေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားၿပီး ေနခဲ့တယ္။
သူ႔မွာရွိတဲ့ ခ်က္လက္မွတ္ထဲက ပိုက္ဆံဟာ သံုးလို႔ရသည္ျဖစ္ေစ မရသည္ျဖစ္ေစ ရွိတယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္တစ္ခုကပဲ သူ႔ဘဝကိုေတာ့ ေျပာင္းလဲေစခဲ့ပါၿပီ။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈရွိျခင္းဟာ အရာရာကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္တဲ့စြမ္းအားျဖစ္တယ္ဆိုတာ သူေတြ႕ရွိလိုက္ရပါေတာ့တယ္။
(ဘာသာျပန္ေဖာ္ျပပါသည္)
- မွတ္စုၾကမ္း #nayaung
